Η ταλαντούχα Ματούλα Ζαμάνη ή Μάτα έρχεται στην πόλη μας για μια ...«διαστημική» συναυλία
Η Μάτα και οι τέσσερις σωματοφύλακές της, ζούνε σε ένα φανταστικό παράλληλο σύμπαν, και με τη μουσική τους έχουν ως αποστολή να επαναφέρουν στη γήινη καθημερινότητα όλα τα ευγενή συναισθήματα που απήγαγε ο κύριος Μιζερίδης.
Οι μυστικοί φρουροί και η Μάτα, βουτάνε στο συλλογικό ασυνείδητο, λύνουν απορίες, σαμποτάρουν ραδιουργίες, ταξιδεύουν μέσα σε μια σταγόνα και δροσίζουν αυτάκια και καρδούλες.
Μια πρώτη γεύση από το έργο “Με μουσικές εξαίσιες… με φωνές!...- Μια μουσική ιστορία της Θεσσαλονίκης» έδωσαν στο κοινότο Σάββατο 9 Νοεμβρίου, οι
συντελεστές της παράστασης με επικεφαλής την Ζωζώ Σαπουντζάκη, τον Άκη
Σακελλαρίου και όλο τον θίασο. Το μουσικοθεατρικό happeningπου
παρουσίασαν μπροστά στο θέατρο της ΕΜΣ, στην πλατεία Αριστοτέλους και
στο Λιμάνι (προβλήτα Α’) ενθουσίασε τον κόσμο και ανανέωσε το ραντεβού
για τις 19 Δεκεμβρίου, οπότε και ανεβαίνει η παράσταση στη Μονή
Λαζαριστών (Σκηνή Σ. Καραντινός).
Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής Γιάννης Βούρος αποχαιρετούν με θλίψη την κορυφαία ηθοποιό του ελληνικού θεάτρου Αντιγόνη Βαλάκου, η οποία συνεργάστηκε με το ΚΘΒΕ από το 1966. Πρώτη παράσταση η «Στέλλα Βιολάντη» σε σκηνοθεσία Σ. Καραντινού, τελευταία το 2009 ο «Ματωμένος Γάμος» σε σκηνοθεσία Γ. Ιορδανίδη.
ToKρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος παρουσιάζει την
παράσταση «Πέερ Γκυντ» του Χένρικ Ίψεν, σε σκηνοθεσία Γιάννη
Μαργαρίτη, στο Θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών. ‘Εναρξη: Παρασκευή
15 Νοεμβρίου 2013, στις 21.00. Ένα ονειρικό παραμύθι για
μεγάλους
Εισιτήρια: Από τα εκδοτήρια του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης (2310 240002) 10 € - 6€ (φοιτητικό, μαθητικό) Ελεύθερη είσοδος σε όλους τους φοιτητές του ΑΠΘ για τα ρεσιτάλ του ΜΜΣΤ, με την επίδειξη της φοιτητικής τους ταυτότητας.
Η πρωτότυπη θεατρική πρωτοβουλία πραγματοποιείται για πρώτη φορά στη Θεσσαλονίκη
Δώδεκα θεατρικές ομάδες της Θεσσαλονίκης αναλαμβάνουν ένα δύσκολο εγχείρημα: να γράψουν ένα θεατρικό έργο, να το σκηνοθετήσουν και να το ανεβάσουν ως μία ολοκληρωμένη θεατρική παράσταση μέσα σε ένα 48ωρο.
Η CTS Productions παρουσιάζει δύο από τα σημαντικότερα σχήματα της
προοδευτικής ατμοσφαιρικής σκηνής και το πλέον ανερχόμενο σχήμα της
ευρωπαϊκής post hardcore, σε ένα μοναδικό post rock/metal mini festival:
η πολυσχιδής post/progressive metal κολλεκτίβα των The Ocean, οι
λυρικοί instrumental δεξιοτέχνες Tides From Nebula και ο post hardcore
χείμαρρος Abraham θα βρεθούν σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη για δύο εκρηκτικές
συναυλιακές εμπειρίες, σε ένα triple bill που συνοψίζει την μουσική
παραγωγή του σήμερα σε όλο το εύρος της.
Μέχρι τη Δευτέρα 18 Νοεμβρίου θα έχουν την ευκαιρία οι βιβλιόφιλοι να επισκεφτούν το Bazaar Βιβλίου
στην είσοδο της ΔΕΘ απέναντι από τη ΧΑΝΘ που διοργανώνει το ο
Σύνδεσμος Εκδοτών Βόρειας Ελλάδας σε συνεργασία με το Κέντρο Πολιτισμού
και Βιβλίου Νοτιοανατολικής Ευρώπης και το Σύλλογο Εκδοτών Επιστημονικών
Βιβλίων.
Πρόκειται για μία γιορτή του βιβλίου που τα έχει όλα: Χιλιάδες καλά
βιβλία σε πολύ χαμηλές τιμές, εκδηλώσεις, χάπενινγκ, συναντήσεις
συγγραφέων και ανθρώπων του βιβλίου με το αναγνωστικό κοινό.
Μετά από τη sold out συναυλία στον Κήπο του Μεγάρου Μουσικής στην
Αθήνα και από μια καλοκαιρινή περιοδεία με δεκάδες σταθμούς, οι Imam Baildi ανεβαίνουν για μια βραδιά στην πόλη της Θεσσαλονίκης στον Πολυχώρο Πολιτισμού Block 33
Τη χρονιά που μας πέρασε οι Imam Baildi,«έσπασαν» για τα καλά τα
ελληνικά σύνορα με το πρώτο τους ταξίδι στο «South by Southwest», το
μεγαλύτερο music conference του πλανήτη στο Austin των ΗΠΑ και μία
Ευρωπαϊκή περιοδεία με 20 συναυλίες.
Η
παρέα των Imam λοιπόν επιστρέφει στην αγαπημένη της Θεσσαλονίκη, με
ακόμη περισσότερη ενέργεια και φρέσκιες ιδέες από τα ταξίδια της, σε μία
από τις περιορισμένες εμφανίσεις που θα κάνουν πριν μπουν στην τελική
ευθεία παραγωγής του επόμενου album τους.
Την Τετάρτη, 20 Νοε 2013, στις 18.00, στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του Δημαρχείου Θεσσαλονίκης το Πανελλήνιο Παρατηρητήριο Οργανώσεων της Κοινωνίας των Πολιτών και ο Ευρωπαϊκός Όμιλος Εδαφικής Συνεργασίας (ΕΟΕΣ) «ΕΥΞΕΙΝΗ ΠΟΛΗ - Δίκτυο Ευρωπαϊκών Πόλεων για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη» με την υποστήριξη του Δήμου Θεσσαλονίκης, οργανώνει την, ανοικτή σε όλους, «ΠανελλήνιαΠλατφόρμα Ενεργών Πολιτών».
Η Πανελλήνια Πλατφόρμα Ενεργών Πολιτών οργανώνεται με την ευκαιρία της έκθεσης «POLIS, 21-24 Νοε 2013», με κύρια θέματα συζήτησης:
ΣΥΜΦΩΝΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ και θεσμούς ανοικτής διαβούλευσης στην Τοπική Αυτοδιοίκηση
ΘΕΣΜΟΙ & ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ της ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ Κοινωνικές Συμπράξει, Συνεταιρισμοί
ΚΕΝΤΡΑ ΕΝΕΡΓΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ στους Δήμους.
Τα Κέντρα Ενεργών Πολιτών είναι χώρος σε κάθε Δήμο όπου σε συνεργασία και κοινές προσπάθειες υποστηρίζεται η δημιουργία κοινωνικών συνεταιρισμών, οίκων αλληλεγγύης, κοινωνικά σούπερ μάρκετ,κοινωνικά αγροκτήματα, φροντιστήρια και κοινωνικά ιατρεία.
Σκοπός αυτού του κέντρου επικοινωνίας και δικτύωσης θα είναι ο συντονισμός δράσεων των συλλογικών οργανώσεων της πόλης, ώστε να δημιουργηθεί μια κοινή δεξαμενή εθελοντισμού και δράσης. Και με αυτή την έννοια, μια δεξαμενή συγκρότησης ή/& καταγραφής του διαθέσιμου κοινωνικού κεφαλαίου, κάτι που τελικά θα ενισχύσει την κοινωνική οικονομία και την αποτελεσματικότητα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Με αυτό τον τρόπο μπορούν να δημιουργηθούν γέφυρες εμπιστοσύνης μεταξύ συλλογικών οργανώσεων ενεργών πολιτών και Τοπικής Αυτοδιοίκησης, καθώς και οι προϋποθέσεις για «οίκους αλληλεγγύης» και κοινωνικές επιχειρήσεις με στόχο τη συμβολή στην αντιμετώπιση της φτώχιας και της ανεργίας.
Οι Δήμοι, κατ’ αυτόν τον τρόπο, θα έχουν τη δυνατότητα να προσφέρουν περισσότερες κοινωνικές υπηρεσίες στην Τοπική Κοινωνία και να αξιοποιήσουν το κοινωνικό κεφάλαιο του εθελοντισμού, ώστε να μειώσουν το κόστος της προσφοράς & λειτουργίας των κοινωνικών υπηρεσιών και να αυξήσουν την προσφορά και το δημόσιο όφελος.
Τα Σύμφωνα Συνεργασίας που συμφωνούν το Πανελλήνιο Παρατηρητήριο Οργανώσεων της Κοινωνίας Πολιτών, και άλλοι κοινωνικοί φορείς, και οι κατά τόπους Δήμοι προβλέπουν και συναποδέχονται την από κοινού πρωτοβουλία για την ανάπτυξη της Κοινωνικής Οικονομίας σε επίπεδο Τοπικής Αυτοδιοίκησης με τη συμβολή και συνδρομή των οργανώσεων της Κοινωνίας Πολιτών στην συγκρότηση κοινωνικού Κεφαλαίου και ανάπτυξη της κοινωνικής επιχειρηματικότητας. Μεταξύ άλλων δίνεται προτεραιότητα:
Την δημιουργία δημοτικών αλληλέγγυων αγορών στους Δήμους
Την ενίσχυση της κοινωνικά υποστηριζόμενης γεωργίας & Κοινωνικών αγροκτημάτων.
Την δημιουργία Κοινωνικών επιχειρήσεων Κοιν.Σε.Π σε τομείς που ενδιαφέρει τους Δήμους όπως π.χ για παιδικούς-βρεφονηπιακούς σταθμούς, για αδύναμες κοινωνικές ομάδες, για υπηρεσίες στους συπολίτες, για λειτουργία χώρων κλπ.
Την δημιουργία κοινωνικών επιχειρήσεων πολιτιστικής & πράσινης επιχειρηματικότητας Την δημιουργία ενεργειακών συνεταιρισμών σε ήπιες & Εναλλακτικές μορφές ενέργειας.
Με τη ψηφιοποίηση των αρχείων σε επίπεδο Τοπικής Αυτοδιοίκησηςκαι χρήση γεωγραφικών συστημάτων πληροφοριών
Στην προώθηση προϊόντων και υπηρεσιών των ΚοινΣΕπ & Αναπτυξιακών Συμπράξεων,
Την σύνδεση των Κοινωνικών Αναπτυξιακών Συμπράξεων με θεσμούς κοινωνικοποίησης της γνώσης, όπως Ελεύθερα Ανοικτά Πανεπιστήμια, ηλεκτρονικές βιβλιοθήκες, κοινωνικά δίκτυα, διακρατικές συνεργασίες, διεθνή forums, εκθέσεις καινοτομικών προϊόντων με στόχο τη δημιουργία ενός επικοινωνιακού συστήματος καινοτόμων ιδεών και πρακτικών σε επίπεδο ΤΑ.
Την Τετάρτη, 20 Νοε 2013, στις 18.00, στο Δημαρχείο Θεσσαλονίκης προσκαλούνται όλοι στην «ΠανελλήνιαΠλατφόρμα Ενεργών Πολιτών». Πληρ. 210 8813760
Για την καταγραφή, Δημήτρης Μιχαηλίδης, 6998282382
Η εκ Σουηδίας προερχόμενη Molly Nilsson με έδρα της τη Στοκχόλμη και το Βερολίνο, τα τελευταία 4 χρόνια έχει κυκλοφορήσει -μέσω της προσωπικής της δισκογραφικής εταιρείας Dark Skies Association- 5 άλμπουμ, 3 ep καθώς και αρκετά υποβλητικά videoclips με κύρια θεματολογία όπως δηλώνει η ίδια "αντικείμενα και καταστάσεις οι οποίες την παθιάζουν".
Η μουσική που έχει συνθέσει μπορεί να χαρακτηριστεί ως συναισθηματικά φορτισμένη και μελαγχολική ηλεκτρονική ποπ, άμεσα επηρεασμένη από την δεκαετία του 80 και του 90.
Η Do It Yourself αισθητική καθώς και η ηθελημένη δυσδιάκριτη τοποθέτηση ανάμεσα στο όνειρο και στην πραγματικότητα έχουν έντονη παρουσία σχεδόν σε όλες τις συνθέσεις της και ταιριάζουν απόλυτα με το αίσθημα της μοναξιάς (η ακόμα και το αντίθετό του) που πηγάζει αβίαστα από την φωνή-τραγούδι της. Αν έπρεπε να την συγκρίνουμε η να την παραλληλίσουμε με κάποιους σύγχρονους καλλιτέχνες/ σχήματα δεν θα ήταν άλλοι πέρα από τους Chinawoman, Beach House, They Go Boom κα.
Μετά την κυκλοφορία του πρόσφατου άλμπουμ της με τίτλο "The Travels" και έπειτα από μια πληθώρα "one woman show" ζωντανών εμφανίσεων έχει πλέον αρχίσει να καθιερώνεται στη συνείδηση του συνόλου της ανεξάρτητης ποπ κοινότητας.
H Molly Nilsson επίσης θα εμφανιστεί 16/11 στη Λάρισα και 15/11 στην Αθήνα (Death Disco).
Το 2ο Ετήσιο Συνέδριο Τουρισμού που οργανώνει ο Σύλλογος Διευθυντών Ξενοδοχείων Μακεδονίας – Θράκης στο πλαίσιο της 29ης Philoxenia θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 23 Νοεμβρίου, 9.30 π.μ. - 17.00, στην αίθουσα «Corona», στις εγκαταστάσεις της ΔΕΘ Helexpo.
Το συνέδριο με θέμα «Ο ρόλος των νέων αγορών στην ανάπτυξη του Ελληνικού τουρισμού» θα ανοίξουν η Gülberk Asyapar, Διευθύντρια του τμήματος εταιρικών υποθέσεων της TURSAB (Ενωση Τουριστικών Γραφείων της Τουρκίας ), με θέμα «Ελληνοτουρκικές τουριστικές σχέσεις και ευκαιρίες για συνεργασία» και ο Αχιλλέας Λογοθέτης, εκπρόσωπος του τμήματος Business Listings του Trip Αdvisor, με θέμα «Trip Αdvisor προς Ξενοδόχους: Πώς να χρησιμοποιήσετε τη μεγαλύτερη ταξιδιωτική ιστοσελίδα ως συγκριτικό πλεονέκτημα».
Το δήμο Θεσσαλονίκης εκπροσωπεί ο Σπύρος Πέγκας, Εντεταλμένος Σύμβουλος σε θέματα Τουρισμού και Διεθνών Σχέσεων, ο οποίος κατά την ομιλία του θα αναφερθεί στα νέα τουριστικά προϊόντα ως δημιουργοί νέων τουριστικών αγορών.
Ομιλητές στο συνέδριο θα είναι επίσης ο Γιώργος Δρακόπουλος, Γενικός Διευθυντής ΣETE με θέμα «Μεθοδολογικές προσεγγίσεις και προσδοκίες από τις νέες αγορές», η Δέσποινα Αμαραντίδου, Αντιπρόεδρος HATTA (Σύνδεσμος των εν Ελλάδι Τουριστικών και Ταξιδιωτικών Γραφείων) με θέμα «Επαναπροσδιορισμός των συνεδριακών προορισμών», ο Ευάγγελος Χρήστου, Καθηγητής Τουριστικού Marketing με θέμα «Εικόνα, Ταυτότητα και Marketing στο μελλοντικό περιβάλλον των επιχειρήσεων φιλοξενίας», ο Σάκης Παπαδόπουλος, Δημοσιογράφος από τα «Ομορφα Ταξίδια » με θέμα «Δημοσιογραφία: Πώς βοηθά στην ανάπτυξη των νέων αγορών του Ελληνικού Τουρισμού», η Βίκυ Καρατζαβέλου, Διευθύντρια Σύνταξης του TravelDailyNews Greece & Cyprus, με θέμα «Οι άγνωστες και πολλά υποσχόμενες αγορές της Νοτιοανατολικής Ασίας» και ο Γεώργιος Ματσίγκος, Πρόεδρος Συλλόγου Διευθυντών Ξενοδοχείων Ρόδου, με θέμα «Η επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου, μοχλός της τουριστικής ανάπτυξης».
Η συμμετοχή στο συνέδριο είναι ελεύθερη ενώ για αίτηση συμμετοχής στο e-mail: info@hotelmanagers.gr.
Το ΚΕΘΕΑ ΙΘΑΚΗ, με την υποστήριξη του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, διοργανώνει τριήμερο φεστιβάλ προβολής ταινιών με τίτλο "Με άλλο βλέμμα", 11 με 13 Νοεμβρίου στον κινηματογράφο Ολύμπιον στη Θεσσαλονίκη.
Η θεματολογία των ταινιών αφορά την εξάρτηση από ψυχοτρόπες ουσίες, τα οξυμένα κοινωνικά προβλήματα που συνδέονται με αυτήν, αλλά και τη φωτεινή πλευρά του φαινομένου: την απεξάρτηση και επανένταξη στην κοινωνία.
Και τις τρεις μέρες του φεστιβάλ και ενδιάμεσα των προβολών (20:30-21:15), το κοινό θα έχει τη δυνατότητα να συζητά με τους ειδικούς του ΚΕΘΕΑ για το πρόβλημα των ναρκωτικών και την απεξάρτηση.
Το φεστιβάλ πραγματοποιείται με αφορμή τα 30 χρόνια ζωής της Θεραπευτικής Κοινότητας ΙΘΑΚΗ, του πρώτου προγράμματος απεξάρτησης στην Ελλάδα, που αποτελεί σύμβολο ελπίδας για χιλιάδες εξαρτημένους και τις οικογένειές τους.
Πρόγραμμα προβολών:
ΔΕΥΤΕΡΑ 11 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
19.00: Φόβος και παράνοια στο Λας Βέγκας (1998), Terry Gilliam
21.15: Ρέκβιεμ για ένα όνειρο (2000), Darren Aronofsky
ΤΡΙΤΗ 12 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
19.00: Sweet sixteen (2002), Ken Loach
21.15: Δευτέρες με Λιακάδα (2002), Fernando Leon de Aranoa
ΤΕΤΑΡΤΗ 13 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
19.00: Τα μυθικά πλάσματα του νότου (2013), Benh Zeitlin
21.15: Τα φωτά της ράμπας (1952), Charlie Chaplin
Η Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης θα δώσει τη συναυλία «Μουσικ(οί) εν διωγμώ» στη Θεσσαλονίκη (11/11/2013) και στη συνέχεια στο Στρασβούργο (16/11/2013), στο πλαίσιο της συμμετοχής της στο διεθνές φεστιβάλ «Voix Etouffees 2013» (Κυνηγημένες Φωνές), με έργα ευρωπαίων συνθετών που εκδιώχθηκαν από απολυταρχικά καθεστώτα.
Η ΚΟΘ θα ερμηνεύσει, μεταξύ άλλων, μουσική του Μίκη Θεοδωράκη που αντανακλά την εμπειρία της εξορίας του κατά την περίοδο της δικτατορίας. Τη διεύθυνση της ορχήστρας θα έχει ο Αλέξανδρος Μυράτ, ενώ θα παίξουν οι σολίστες: Δημήτρης Δημόπουλος (πιάνο), Νικολός Δημόπουλος (φλάουτο), Ντέιβιντ-Αλεξάντερ Μπόγκοραντ (βιόλα) και Σίμος Παπάνας (βιολί).
Το φεστιβάλ «Voix Etouffees 2013» (7-19/11) διοργανώνεται για έκτη χρονιά στο Στρασβούργο με την υποστήριξη του δήμου Στρασβούργου και του Συμβουλίου της Ευρώπης και στοχεύει στην ανάδειξη του έργου συνθετών και μουσικών που κυνηγήθηκαν για τις πολιτικές τους πεποιθήσεις και την καταγωγή τους.
Το φεστιβάλ θα πλαισιωθεί από ένα διεθνές συνέδριο με θέμα «Μουσική και στρατόπεδα συγκέντρωσης», εκθέσεις φωτογραφίας και συναυλίες. Η Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης είναι η μόνη ελληνική συμμετοχή στο φεστιβάλ. Η συναυλία της Θεσσαλονίκης θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα δοκιμών της ΚΟΘ στις 11/11 στις 9 μ.μ. Τιμές εισιτηρίων: 18, 9, 5 ευρώ (φοιτητές, σπουδαστές, σπουδαστές ωδείων, ειδικές ομάδες). Η προπώληση γίνεται στο εκδοτήριο της ΚΟΘ στην πλατεία Αριστοτέλους.
Μόλις οκτώ είναι φέτος οι ελληνικές ταινίες στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Και παίζονται σε γεμάτες αίθουσες. Ο κόσμος, καιρού βοηθούντος, συρρέει στο Φεστιβάλ. Ομως, σε μια εποχή που ο ελληνικός κινηματογράφος είναι της μόδας, και -καλώς ή κακώς- έξω μιλάνε για «νέο ελληνικό κύμα», θα περιμέναμε να δούμε και περισσότερες αλλά και καλύτερες ελληνικές. Βρισκόμαστε στα μέσα της διοργάνωσης και διαπιστώσαμε πως όλες έχουν διχάσει. Ο «Προφήτης»
** Χαιρόμαστε πραγματικά που το ελληνικό σινεμά αρχίζει να καταπιάνεται με διαφορετικά είδη, τα λεγόμενα genre. Ο «Προφήτης», του Δημήτρη Πούλου, μας μεταφέρει σε μια φανταστική εποχή όπου μαίνεται ο πόλεμος των φτωχών και των πλουσίων. Ενας πολεμιστής (ο Γ. Χρανιώτης σε κόντρα ρόλο) αναζητεί τον πατέρα του και βρίσκει τις απαντήσεις που ψάχνει σε ένα μοναστήρι, όταν του σώζουν τη ζωή οι εκεί μοναχοί-πασιφιστές. Ωραία ιδέα, σκέφτεσαι. Ομορφες εικόνες. Αλλά γιατί τόσος στόμφος; Τόσες πομπώδεις, διδακτικές ατάκες, που καμιά φορά προκαλούν το γέλιο; Πολεμικές τέχνες
**Συνεπής στην εμμονή του για τις πολεμικές τέχνες και τον ασιατικό κινηματογράφο, ο Θάνος Τσαβλής έφτιαξε μια σχεδόν σχιζοφρενική ταινία. Το «Goldfish» ξεκινά ως παρωδία της μεταχρεοκοπημένης Ελλάδας και η ιδέα είναι πολύ καλή: έχουμε περάσει πια στη δραχμή (ένα εισιτήριο για τον κινηματογράφο κοστίζει είκοσι χιλιάδες δραχμές(!), έχουν επιβληθεί φασιστικοί νόμοι, θεσμοθετήθηκε η θανατική ποινή, το κράτος είναι αστυνομοκρατούμενο και οι «κακοί» είναι επικηρυγμένοι. Ο κόσμος ωθείται στη ρουφιανιά - το ίδιο και οι αστυνομικοί, που είναι πλέον εντελώς ασύδοτοι και σκοτώνουν για τα λεφτά.
Μέχρις εδώ πολύ ενδιαφέρον. Ωσπου στο προσκήνιο μπαίνει ο ήρωας (τον ενσαρκώνει καλά ο ίδιος ο Τσαβλής): ο τιμωρός της ασυδοσίας, ο σούπερ επικηρυγμένος που τους σπάει όλους στο ξύλο. Ε, κάποια στιγμή η ταινία ξεχνάει τη χρεοκοπία, τα ξεχνάει όλα και μετατρέπεται σε... σπλάτερ πολεμικών τεχνών με το μενού να συμπεριλαμβάνει μια σειρά από κακόγουστες σκηνές, πασπαλισμένες με άφθονο υβρεολόγιο, που υποτίθεται ότι είναι αστείες.
«Γιατί τέτοια βία;» αναρωτήθηκε κάποιος από το κοινό. Κάποιοι βρήκαν την ταινία καλτ - κάποιοι άλλοι σηκώθηκαν και έφυγαν πολύ ενοχλημένοι.
Από το Βερολίνο
**Βραδείας καύσης ταινία, η πολυαναμενόμενη «Αιώνια επιστροφή του Αντώνη Παρασκευά», που μας έρχεται από το Βερολίνο, σου αφήνει μια αίσθηση που χρειάζεσαι χρόνο να επεξεργαστείς.
Ενας σταρ πρωινάδικου, βουτηγμένος στα χρέη (πολύ καλός ο Στέργιογλου), εξαφανίζεται, με στόχο το θρίλερ της αναζήτησης του να εκτοξεύσει τα νούμερα ακροαματικότητας της εκπομπής του.
Οταν τα πράγματα δεν πάνε ακριβώς όπως τα υπολόγιζε, αρχίζει να χάνει το μυαλό του και να σκαρφίζεται ό,τι πιο ακραίο μπορεί να φανταστεί κανείς για να διαιωνίσει το «μύθο» του. Σταρ σίστεμ
Πολύ καλό στήσιμο των πλάνων από την Ψύκου, που επιχειρεί ένα σχόλιο στο σταρ σύστεμ ελληνικού τύπου.
Η κοπέλα ξέρει να κάνει σινεμά. Απολαύσαμε τον Στέργιογλου να υποδέχεται την έλευση του... σωτήριου ευρώ (!) πριν από κάμποσα χρόνια. Να παρουσιάζει καλλιστεία και Eurovision, να καλωσορίζει το θεατή στο πρώτο ιδιωτικό κανάλι...
Η Ψύκου όμως κι αν δίχασε... Κάποιοι κόντεψαν να κοιμηθούν (τα αργά, πολυσήμαντα πλάνα της ταινίας δεν είναι ευρείας κατανάλωσης), κάποιοι άλλοι βγήκαν θυμωμένοι, θεωρώντας πως πρόκειται για άλλο ένα δείγμα ναρκισσιστικού, επιτηδευμένου και στιλιζαρισμένου σινεμά. Και κάποιοι άλλοι εξοργίστηκαν όταν είδαν τον ήρωα να «ξεφεύγει» τελείως: να περιφέρεται ως κλοσάρ με κουρέλια, να κλέβει και να τρώει από τα σκουπίδια. Οχι από πραγματική ανάγκη, όπως τόσοι συμπολίτες μας σήμερα. Αλλά από επιλογή. Εστω κι από τρέλα. Η αποκτήνωση και η ανέχεια ως ριάλιτι...
Το «Miss Violence»
***Το «Miss Violence» άλλους ενθουσίασε και άλλους εξόργισε. Κάποιοι μίλησαν για μια αριστοτεχνική ανατομία όχι τόσο της βίας, όσο της εξουσίας, όπως ενσαρκώνεται στο πρόσωπο αυτού του παππού και πατέρα (πα-τέρας μάλλον..). Και ενθουσιάστηκαν από αυτό το «κέντημα» της σχέσης μεταξύ του δυνάστη και των παιδιών του, αυτών των «γκρίζων» περιοχών που εμπεριέχουν ακόμα και την τρυφερότητα...
Κάποιοι πάλι ενοχλήθηκαν από την υπόνοια συνενοχής του θεατή σε όλα αυτά: ας μην ξεχνάμε πως το κοριτσάκι, λίγο πριν πέσει στο κενό, κοιτάει το θεατή κατ' ευθείαν στα μάτια, χαμογελώντας ειρωνικά. Αλλά και από την απουσία, όπως είπαν, αιτιολόγησης όλων αυτών των τερατωδών που συμβαίνουν στο πανί. Ή από την αίσθηση μιας «απόστασης» του σκηνοθέτη απ' ολ' αυτά. Σαν να μην τον αγγίζουν πραγματικά. «Εχει παιδιά ο κ. Αβρανάς;» είπε σαρκαστικά ένας συνάδελφος.
Λόγω της αυριανής 24ωρης γενικής απεργίας που πραγματοποιούν από κοινού ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ και της συμμετοχής εργαζομένων του ΚΘΒΕ σ’ αυτήν, δεν θα πραγματοποιηθούν οι παραστάσεις που είναι προγραμματισμένες για την Τετάρτη 6 Νοεμβρίου 2013. Όσοι έχουν εκδώσει εισιτήριο για αυτές τις παραστάσεις, μπορούν να το αλλάξουν ή να το εξαργυρώσουν μέχρι την Πέμπτη το μεσημέρι.
Δεκατέσσερις ταινίες που εξιστορούν την ευθραστη ανθρώπινη φύση, την ψυχική ασθένεια, την απομόνωση, την τρίτη ηλικία και την οικονομική κρίση με όλες της τις επιπτώσεις - Δείτε τις αναλυτικά
Δεκατέσσερις φέτος οι ταινίες που παίρνουν μέρος στο Διαγνιωστικό Τμήμα του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, διεκδικώντας τον Χρυσό Αλέξανδρο.
Ξεκινάμε με τις δύο ελληνικές ταινίες που συμμετέχουν στο Διεθνές Διαγωνιστικό που πραγματικα αξίζουν την προσοχή μας και αναμένεται να τα πάνε πολύ καλά στις αθηναικές αίθουσες. Μιλούν και οι δύο για την κρίση και σε προσωπικό και σε κοινωνικό επίπεδο, αλλά με εντελω΄ς διαφορετικό τρόπο και έχουν εξαιρετικές ερμηνείες.
Wild Duck, 2013
Εγκλωβισμένος σε προσωπικά και οικονομικά αδιέξοδα, ο Δημήτρης προσπαθεί να ορθοποδήσει αναλαμβάνοντας την εξιχνίαση μιας υπόθεσης υποκλοπών. Η έρευνα τον οδηγεί στην παρακολούθηση ενός διαμερίσματος και, κατ’ επέκταση, της καθημερινότητας των ενοίκων ολόκληρης της πολυκατοικίας. Όσο η παρακολούθηση προχωρά, τόσο το ενδιαφέρον του Δημήτρη αυξάνεται για την ιστορία της Παναγιώτας, της ενοίκου του επάνω ορόφου. Η σχέση του με την Παναγιώτα, αλλά και τα στοιχεία που ανακαλύπτει, τον οδηγούν στη βίαιη συνειδητοποίηση της παραβίασης της ιδιωτικής ζωής και της ασφάλειας, αλλά και της υποβίβασης της ποιότητας ζωής των κατοίκων της σύγχρονης πόλης. Σ’ ένα ταξίδι αυτοπροσδιορισμού στη γενέτειρά του, ο Δημήτρης προσπαθεί να ξαναβρεί τη χαμένη του ελευθερία και τα παραγκωνισμένα του ιδανικά, για ν’ αντιμετωπίσει τα ηθικά και οικονομικά διλήμματα που τον καταδιώκουν. Αλέχανδρος Λογοθέτης για μια ακόμη φορά εντυπωσιακός, Γιώργος Πυρπασόπουλος, Θέμις Μπαζάκα και Ηλίας Λογοθέτης.
Η αιώνια επιστροφή του Αντώνη Παρασκευά, 2012
Μετά από είκοσι χρόνια επιτυχημένης παρουσίας στην πρωινή ζώνη της τηλεόρασης, σε μια προσπάθεια να τονώσει τη δημοτικότητά του, ο γνωστός παρουσιαστής Αντώνης Παρασκευάς σκηνοθετεί ο ίδιος την «απαγωγή» του. Αποσύρεται σ’ ένα εγκαταλειμμένο ξενοδοχείο απ’όπου παρακολουθεί, μέσα από τις πολλές ανοιχτές τηλεοράσεις και τις πρωινές εκπομπές, τις εξελίξεις σχετικά με τη μυστηριώδη εξαφάνισή του. Συνδυάζοντας τη μαύρη κωμωδία, το δράμα, τη στιλιζαρισμένη δραματοποίηση και τα μουσικά ιντερλούδια, η σκηνοθέτις δημιουργεί μια αποπνικτική ατμόσφαιρα εγκατάλειψης. Κι ενώ περιμένει την κατάλληλη στιγμή για να επιστρέψει, ο Αντώνης Παρασκευάς διαπιστώνει προς φρίκη του πως σιγά σιγά το όνομά του αρχίζει να ξεχνιέται και η ζωή συνεχίζεται χωρίς εκείνον. Μέσα από τις οικείες και αναγνωρίσιμες εικόνες στις οθόνες κι από τους άδειους και παρηκμασμένους χώρους του ξενοδοχείου, παρακολουθούμε και τον Αντώνη Παρασκευά αλλά και τον κόσμο που τον δημιούργησε να αναζητούν απεγνωσμένα τη χαμένη τους ταυτότητα. Με το βραβείο Works in Progress του Karlovy Vary IFF 2012, ειδικη συμμετοχή στη Μπερλινάλε αλλά και μνείες από κριτικούς και κοινό, αυτή η ταινία έχει αφήσει ήδη το σημάδι της.
Οι υπόλοιπες διεθνείς ταινίες είναι οι εξής:
Εμείς, 2013
Η Ίντα, πορσελάνινη και καλοσυνάτη, πιάνει καινούργια δουλειά σ’ ένα σχολείο. Αμέσως τραβά την προσοχή του φαινομενικά μαζεμένου, αλλά αποφασιστικού συναδέλφου της Κρίστερ, ο οποίος δεν διστάζει να την υπερασπιστεί μέσα στην τάξη όταν εκείνη αντιμετωπίζει προβλήματα, ως νεοφερμένη, με τους μαθητές της. Όλα θα συμβούν γρήγορα: το πρώτο ραντεβού, η συγκατοίκηση, οι όρκοι αιώνιας αγάπης. Το πάθος τους είναι φανερό, όπως και το, μακρινό ακόμα, γκρίζο σύννεφο που τους πλησιάζει. Σταδιακά, εκείνος αρχίζει να φανερώνει την καταπιεστική του πλευρά: γίνεται ζηλιάρης και απρόβλεπτος στις αντιδράσεις του, προσπαθεί να την απομονώσει από την οικογένεια και την κολλητή της. Εκείνη, αδύναμη, ανασφαλής και με ροπή στα ψέματα, χρησιμοποιεί το σεξ προκειμένου να αποφύγει τις δυσκολίες και την αλήθεια. Τροφοδοτώντας ο ένας την αδυναμία του άλλου, αναπτύσσουν μια αμοιβαία ψυχαναγκαστική εξάρτηση. Πετώντας τις μάσκες και τα προσχήματα, το Εμείς ξεπροβάλλει ως ένα αποκαλυπτικό, σκληρό πορτραίτο της αγάπης και των περίπλοκων διεργασιών της.
Ένα βήμα την ημερα, 2012
Σ’ ένα αποπνικτικό διαμέρισμα του Καΐρου, μια τριμελής οικογένεια ζει μια δύσκολη ζωή, με σπάνιες στιγμές τρυφερότητας. Η Σοάντ, ανύπαντρη και γύρω στα τριάντα, φροντίζει τον άρρωστο πατέρα της, ενώ η κουρασμένη μεσήλικας μητέρα της εργάζεται ως νοσοκόμα. Η Σοάντ φαίνεται να έχει παραδοθεί σ’ αυτή τη ζωή μοναξιάς και έλλειψης επιθυμιών, ζώντας κλεισμένη μέσα στο σπίτι και περιορισμένη από τις υποχρεώσεις της προς την οικογένειά της. Το παιχνίδι φωτός και σκότους μεταξύ του ζοφερού διαμερίσματος και της ηλιόλουστης πόλης, μεταξύ της άχαρης μέρας και της πολλά υποσχόμενης νύχτας, καθώς και οι μικροσκοπικές λεπτομέρειες αυτής της μιας ημέρας, δημιουργούν ένα συναρπαστικό συναισθηματικό τοπίο. Γυρισμένη με άγγιγμα ικανό και διορατικό, η ταινία συνθέτει το πορτραίτο μιας νεαρής γυναίκας που ταλαντεύεται ανάμεσα στην πραγματικότητά της και τη ζωή που δεν έχει ζήσει ακόμη.
Suzanne, 2013
H τραγική ιστορία μιας τετραμελούς οικογένειας. Όταν χάνουν την μητέρα τους, οι δύο μικρές κόρες δένονται ακόμα περισσότερο. Η μικρή Suzanne όμως, φαίνεται οτι θα τραυματιστεί πολύ περισσότερο από τον χαμό της μητέρας της. Η κεντρική ηρωίδα σ’ αυτό το δυνατό δράμα χαρακτήρων είναι μια χαμένη ψυχή, έρμαιο ενός μοιραίου έρωτα, παραδομένη σε λανθασμένες επιλογές και παρορμήσεις της στιγμής. Από την παιδική ηλικία ώς την ωρίμανση, ξετυλίγονται ελλειπτικά 25 χρόνια «βίου και πολιτείας» της Σουζάν, το μαύρο πρόβατο της οικογένειάς της, μια μόνιμη πηγή ανησυχίας για τον χήρο πατέρα και τη μεγαλύτερη, συνετή αδελφή της. Ωστόσο, παρά το πόσο τους απογοητεύει, οι δεσμοί αίματος που τους ενώνουν είναι άρρηκτοι και παντοτινοί. Η Σουζάν διψά να λάβει και να δώσει αγάπη, πληρώνοντας κάθε φορά το τίμημα.
Καληνύχτα, 2013
Γρήγορα αντιλαμβάνεται κανείς πως η βραδιά που έχουν προετοιμάσει η Λι κι ο Ουίνστον για τους φίλους τους δεν θα είναι ήρεμη. Για τα 29α γενέθλια της Λι, το ζευγάρι έχει καλέσει εννιά φίλους τους στο καινούργιο τους σπίτι. Υπάρχει μια ανεπαίσθητη αμηχανία καθώς η παρέα μαζεύεται σταδιακά, αλλά τα πράγματα χαλαρώνουν γύρω από το τραπέζι. Και τότε είναι που η Λι σερβίρει μια «βόμβα», ανατρέποντας οριστικά το κλίμα και τις διαθέσεις. Μετά το αρχικό σοκ, ακολουθούν το αλκοόλ, τα τσιγάρα, ο χορός, τα αναπάντητα ερωτήματα και οι θολωμένες σκέψεις. Η ατμόσφαιρα είναι φορτισμένη, αλλά γεμάτη αγάπη. Ο σκηνοθέτης Σον Γκάλαχερ ανοίγει την πόρτα στο σπίτι του ζευγαριού και μας τοποθετεί στην καρδιά της ζωής τους – η κάμερά του δεν είναι κλειδαρότρυπα, αλλά αισθητή παρουσία. Ένα πολυφωνικό κολάζ συναισθημάτων και βιωμάτων.
Θαύμα, 2013
Η Έλα, μια σκυθρωπή έφηβη, εξαναγκάζεται από τη μητέρα της –η οποία προτιμά τον πιο πρόσφατο σύντροφό της από την κόρη της– να μπει σε σωφρονιστικό ίδρυμα. Όταν το σκάει από εκεί, συναντά τον φίλο της, έναν ναρκομανή τριαντάρη σεκιουριτά, ο οποίος την κακομεταχειρίζεται· ακόμα κι έτσι, η σχέση τους ξυπνά σ’ αυτήν σπάνιες αναλαμπές μιας πραγματικής εφηβικής αίσθησης ελευθερίας και χαράς. Η επαναστατικότητα και ανυπακοή της Έλα –θεμελιώδη στοιχεία της πορείας προς την ενηλικίωση– αναλώνονται στο θυμό της απέναντι στη μητέρα της, απέναντι στον κόσμο και απέναντι σε οποιαδήποτε μορφή εξουσίας προσπαθεί να τη βάλει σ’ένα καλούπι που δεν της ταιριάζει. Η νεαρή πρωτοεμφανιζόμενη Μικαέλα Μπεντούλοβα ξεχωρίζει με μια συγκρατημένη, στιβαρή ερμηνεία με λεπτές αποχρώσεις, ενώ η ταινία, αφτιασίδωτη και ειλικρινής στον σκληρό της ρεαλισμό, της δίνει χώρο για να λάμψει. Πίσω από τη σοβαρή έκφρασή της, τα μάτια της αποκαλύπτουν το «τσαγανό» και την ικανότητα να ονειρεύεται κάτι καλύτερο, κάτι περισσότερο.
Κελί από Χρυσάφι, 2013
Δεκαπέντε μόλις χρονών, ο Χουάν, η –μεταμφιεσμένη σε αγόρι– Σάρα και ο Σαμουέλ ξεκινούν από τη Γουατεμάλα για να διασχίσουν το Μεξικό, κι από κει να φτάσουν «στον Βορρά», στις μυθικές ΗΠΑ. Στη διαδρομή συναντούν και τον Τσαούκ, έναν συνομήλικό τους Ινδιάνο, ο οποίος δεν έχει χαρτιά και δεν μιλάει καν Ισπανικά. Το ότι οι τέσσερίς τους είναι σκληραγωγημένοι δεν σημαίνει ότι έχουν επίγνωση του τι συνεπάγεται αυτή η διαδρομή – κι είναι αυτή η αφέλεια, κι όχι ανωριμότητα, που τελικά τους επιτρέπει να προχωρούν και να αποφεύγουν τις παγίδες. Ο Διέγο Κεμάδα-Δίες γνωρίζει ότι η ιστορία του έχει κινηματογραφηθεί κι άλλες φορές, γι’ αυτό δεν βιάζεται. Παρέχει στα παι- διά το χώρο που χρειάζονται, δίνει στους χαρακτήρες τους υπόσταση και συναίσθημα. Η σκόνη στα πρόσωπά τους αποκτά αποτύπωμα στην οθόνη με τον κόκκο της εικόνας, ο κίνδυνος στο κάθε βήμα τους γίνεται απτός – και τρο- μακτικός. Θέλει θάρρος να κάνεις ένα τέτοιο ταξίδι, και ο Κεμάδα-Δίες εμφανίζεται με το ντεμπούτο του ως ατρόμητος.
Μελάσα, 2012
Ένας πρωτοεμφανιζόμενος Kουβανός σκηνοθέτης σκιαγραφεί το πορτραίτο της σύγχρονης κουβανέζικης επαρχίας, ενώ ταυτόχρονα αποτυπώνει με ρεαλιστικά χρώματα την ιδιοσυγκρασία των ανθρώπων της. Η Μόνικα είναι η μοναδική υπάλληλος ενός εργοστασίου ζάχαρης που κάποτε έδινε ζωή στον τόπο. Ο σύζυγός της Άλντο, δάσκαλος κολύμβησης, διδάσκει σε παιδιά πώς να κολυμπούν σε μια πισίνα χωρίς νερό. Το νιόπαντρο ερωτευμένο ζευγάρι ζει σ’ ένα πολύ μικρό σπίτι, μαζί με την 8χρονη κόρη της Μόνικα και τη γιαγιά της. Τα πρωινά υπενοικιάζουν το σπίτι σε παράνομα ζευγάρια για να ενισχύσουν το εισόδημά τους, ενώ ο Άλντο προσπαθεί να πουλήσει κρέας, κάτι που απαγορεύεται δια νόμου στην Κούβα. Ο σκηνοθέτης παρουσιάζει τη δεινή οικονομική κατάσταση και την απομόνωση, με άξονα μια ερωτική ιστορία. Οι ζωές των ηρώων του αντανακλούν τα χαμένα όνειρα μιας νέας γενιάς που χαράσσει την πορεία της μέσα στην αστάθεια και στις αντίξοες συνθήκες. Στο φακό του, τα έντονα χρώματα της Κούβας –της φύσης και των κτισμάτων– έρχεται σε αντιπαράθεση με τη ζοφερή ανθρώπινη πραγματικότητα, ενώ με ρεαλισμό και ευαισθησία προσεγγίζει το ταμπεραμέντο και το ένστικτο επιβίωσης του κουβανέζικου λαού.
Οι Αισιόδοξοι, 2013
Δυο φίλοι επισκέπτονται τον τρίτο της παρέας, ο οποίος υπηρετεί τη στρατιωτική του θητεία, με σκοπό να του παραδώσουν ένα γράμμα χωρισμού από την αγαπημένη του. Έχουν να ιδωθούν πάνω από ένα χρόνο, μετά την αποφοίτηση απ’ το σχολείο. Μέσα σε λιγότερο από 48 ώρες, ανάμεσα σε γέλια, αναμνήσεις, ανατροπές και άφθονο αλκοόλ, θα συνειδητοποιήσουν πόσο έχουν αλλάξει οι ίδιοι και οι ζωές τους. Η ιστορία διαδραματίζεται τη ρευστή περίοδο της κρίσης που στιγμάτισε την Κορέα τη δεκαετία του ’90. Οι τρεις φίλοι μοιάζουν εξίσου μετέωροι: έχουν απαρνηθεί την ανεμελιά των σχολικών χρόνων και ισορροπούν ανάμεσα στο παρελθόν και το μέλλον, προσπαθώντας να βρουν τη θέση τους στο παρόν. Συγκινητική και ρομαντική, εμποτισμένη με νοσταλγία αλλά και ειρωνεία, η ταινία δημιουργεί μια πηγαία αίσθηση οικειότητας, προκαλώντας γλυκόπικρα συναισθήματα. Μέσα από λιτή αφηγηματική γραμμή και λεπτό χιούμορ, και με αληθινή χημεία μεταξύ των πρωταγωνιστών, το φιλμ υμνεί τη νεανική φιλία και την –όχι χωρίς κόστος– μετάβαση στην ενήλικη ζωή· και, φυσικά, εκείνα τα βράδια παρέα με τους κολλητούς, που μένουν αξέχαστα για πάντα.
Πρόβατο, 2013
Το κινηματογραφικό ντεμπούτο των Μαριάν Πιστόν και Ζιλ Ντερού ακολουθεί τα μονοπάτια του σινεμά βεριτέ για να αφηγηθεί μια δραματουργικά ασυνήθιστη ιστορία. Με μινιμαλισμό και ακρίβεια στο χειρισμό της κάμερας, οι δημιουργοί ακολουθούν έναν νεαρό με το όνομα Ορελιέν και το ψευδώνυμο «Mouton» (πρόβατο). Η Πρόνοια αποφασίζει να τον απομακρύνει από την αλκοολική μητέρα του, ενώ στη συνέχεια παρακολουθούμε την εξέλιξή του σε βοηθό σεφ σ’ ένα παραθαλάσσιο εστιατόριο. Αυτό που μοιάζει αρχικά ως μια συμβατική αφήγηση ανατρέπεται γρήγορα, σε μια βίαιη σκηνή που αλλάζει όλη τη ροή της ταινίας. Η σχέση συμπάθειας που αναπτύσσεται προς το πρόσωπο του ήρωα από τον θεατή δεν παύει, αλλά μένει ξαφνικά μετέωρη. Όσοι λειτουργούσαν σαν δορυφόροι του κεντρικού χαρακτήρα αναλαμβάνουν πλέον πρωταγωνιστικό ρόλο. Το Πρόβατο είναι μια ταινία για την αβεβαιότητα, τον αέναο κύκλο της ύπαρξης, αλλά και την παραδοξότητα του ανθρώπινου είδους.
Το γαλάζιο πουλί, 2013
Ιστορίες που συναντούν η μία την άλλη συνθέτουν μια αυθεντική εικόνα της ζωής της εργατικής τάξης στην Αμερική. Σε μια χιονισμένη πόλη του Μέιν, το κρύο φαίνεται να διεισδύει στα κόκαλα και στις διαθέσεις των ανθρώπων. Οι χαρακτήρες της ταινίας ζουν μια μουντή καθημερινότητα χωρίς ικανοποίηση. Οι ζωές τους διαταράσσονται όταν ένα μικρό αγόρι ξεμένει τη νύχτα μέσα στο σχολικό λεωφορείο, και τον βρίσκουν την επομένη με βαριά υποθερμία. Οι ενήλικες που είναι υπεύθυνοι για το τραγικό συμβάν –η οδηγός του λεωφορείου, που αφαιρείται από την παρουσία ενός πουλιού και δεν ελέγχει ότι το όχημα είναι άδειο στο τέλος της βάρδιας της, η αμελής μητέρα– και οι κοντινοί τους άνθρωποι βλέπουν τις ζωές τους να διαλύονται. Το Γαλάζιο πουλί είναι μια διεισδυτική μελέτη χαρακτήρων, και μαζί ένα λεπτοδουλεμένο, ατμοσφαιρικό πορτραίτο ενός σύμπαντος υπό πίεση, στο οποίο η παρουσία ενός ντελικάτου ιπτάμενου πλάσματος είναι αρκετή για να επηρεάσει την εύθραυστη ισορροπία που αλλάζει ζωές μέσα σε δευτερόλεπτα
Το ποτό του Διαβόλου, 2013
Ο ηλικιωμένος Ελάδιο ζει μόνος του στο ρημαγμένο του εργοστάσιο, φτιάχνοντας και διακινώντας ένα ποτό που το ονομάζει το «ποτό του Διαβόλου». Βγαλμένο από το παρελθόν της χιλιανής ιστορίας, το όνομα του ποτού προκύπτει από την εποχή που έδιναν στους 18χρονους στρατιώτες ένα μίγμα από αλκοόλ και μπαρούτι που τους τρέλαινε και γίνονταν ασταμάτητοι στη μάχη. Ο Ελάδιο δεν είναι πια 18 χρονών, κι ούτε «ξεφεύγει» ποτέ. Περιμένει απλά να πεθάνει, παραιτημένος από τις σχέσεις με την οικογένειά του και τους ανθρώπους γενικότερα, που απλώς «τον ενοχλούν». Το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι το εργοστάσιο – το οποίο θέλει να γλιτώσει από τα χέρια μιας μεσιτικής εταιρείας που το διεκδικεί. Η άφιξη του εγγονού του, ο οποίος αποφασίζει να δουλέψει μαζί του, δίνει στον Ελάδιο την ευκαιρία να σώσει τη δουλειά του, αλλά και ίσως να κάνει μια ανθρώπινη επαφή. Ανάμεσα στο παρελθόν και στο μέλλον, στο παλιό και στο νέο, το Ποτό του διαβόλου σκιαγραφεί με σεβασμό και προσεκτικές πινελιές το πορτραίτο ενός άντρα, που δίνει την προσωπική του μάχη με τους δαίμονές του.
Χάλια Μαλλί, 2013
O Τζούνιορ, ένα όμορφο 9χρονο αγόρι με μπούκλες, θέλει διακαώς να ισιώσει τα μαλλιά του: το όνειρό του να μοιάσει με μακρυμάλλη τροβαδούρο τού έχει γίνει εμμονή. Η Μάρτα, η μητέρα του, εξαντλημένη από την έλλειψη σταθερής εργασίας και το γεγονός ότι μεγαλώνει μόνη τα παιδιά της, ανησυχεί μήπως η συμπεριφορά του υποδηλώνει ομοφυλοφιλία. Ο Τζούνιορ είναι παγιδευμένος ανάμεσα στο θυμό της μητέρας του και την απόλυτη αποδοχή της γιαγιάς του. Και οι δύο γυναίκες επιβαρύνουν με ακραίες συμπεριφορές την –ούτως ή άλλως πολύπλοκη– διαδικασία μέσα απ’ την οποία ο Τζούνιορ θ’ ανακαλύψει τον εαυτό του, φορτώνοντάς με τύψεις. Γυρισμένη στις αχανείς εργατικές πολυκατοικίες του Καράκας –ένα σκληρό ταμπλό από χιλιάδες οικογένειες και χιλιάδες ιστορίες–, η ταινία είναι αδιάλλακτα ρεαλιστική, αλλά και τρυφερή προς τους πρωταγωνιστές της. Απέριττη στην εκτέλεσή της, απεικονίζει μοναδικούς, ολοκληρωμένους χαρακτήρες και διακρίνεται από μια συγκινητική και σπάνια ανθρωπιά.
Οι Μπλε, η Ανδριάνα Μπάμπαλη και ο Νίκος Ζιώγαλας ενώνουν τις δυνάμεις τους και ξεκινούν μια σειρά εμφανίσεων στη Θεσσαλονίκη από το Σάββατο 23 Νοεμβρίου και κάθε Σάββατο στο Love Casual Living.
Μας υπόσχονται ένα πολύχρωμο πρόγραμμα με ιδιαίτερες και αναπάντεχες “πινελιές” που κύριο στόχο έχει να ξεφύγουμε για λίγο από όσα συμβαίνουν γύρω μας, να ξεχαστούμε, να ψυχαγωγηθούμε, να χαλαρώσουμε και να διασκεδάσουμε!
Ο χΩρος 18 σας προσκαλεί την Πέμπτη 7 Νοεμβρίου 2013 και ώρα 20.00, στα εγκαίνια της έκθεσης – εγκατάστασης – δράση με τίτλο «Ελένη». Ένα κοινό έργο της Ρένας Παπασπύρου και της Άσπας Στασινοπούλου.
Η εικαστικός Α. Στασινοπούλου την ημέρα των εγκαινίων, θα ενδυθεί ένα εικαστικό «έργο» της Ρ. Παπασπύρου, και με αυτό θα κάνει περίπατο στο κέντρο της πόλης. Η δράση μέσα στην πόλη θα γίνει εφόσον οι καιρικές συνθήκες είναι κατάλληλες.
Καταλήγοντας στο χΩρο 18, θα συναντηθεί με το κοινό.
Η «Ελένη» είναι ένα αυτόνομο έργο που αλληλοσυμπληρώνεται με την ανθρώπινη κίνηση παρουσιάζοντας τις παράλληλες σχέσεις σώματος – εικαστικού αντικειμένου – χώρου αστικού ή ιδιωτικού – ήχου. Οι σχέσεις και οι καταστάσεις που αναπτύχθηκαν όταν το σώμα ενδύθηκε και κίνησε ένα εικαστικό έργο, αποτελούν την ύλη των βίντεο.
Στην έκθεση προβάλλονται βίντεο, όπως παρουσιάστηκαν και λειτούργησαν στο περιστύλιο του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης στην Αθήνα (18.5.2013). Ανάμεσα έχει τοποθετηθεί το έργο – ένδυμα.
“Ελένη”
Ρ.Π.
Το υλικό της παρούσας έκθεσης – εγκατάστασης – δράσης, διαμορφώθηκε από τα στοιχεία που προέκυψαν κατά τη διαδικασία «περιφοράς» ενός έργου της Ρένας Παπασπύρου στο αστικό περιβάλλον. Η έκθεση πλάστηκε μέσα από τις σχέσεις που αναπτύχθηκαν, όταν το σώμα ενδύθηκε και κίνησε το πρωτότυπο εικαστικό έργο. Απαλλαγμένο από την φόρτιση της παράδοσης, το «έργο» ενεργοποιήται και αλληλοσυμπληρώνεται με την ανθρώπινη κίνηση της Άσπας Στασινοπούλου, η οποία ως ανθρώπινη οντότητα «ενσωματώνει» στην κινησιολογία της, όλες τις διαχρονικές συνθήκες που προβάλλονται σε ένα έργο τέχνης (πρωτογενής σύλληψη, αισθητική σύνθεση, εννοιολογική και νοηματική απόδοση, κ.α.).
Οι δύο καλλιτέχνιδες “συνομιλώντας” με το μικρό κορίτσι από το παρελθόν, μεταπλάθουν την προγενέστερη χρήση του “κεντήματος”. Μετατρέπουν αφενός το νόημα, τη δομή και το υλικό του και αφετέρου επαναπροσδιορίζουν τους όρους υφαντό - εργόχειρο και αμιγώς εικαστικό έργο. Τα «υφαντά» καταγράφονται στην ιστορία ως μορφή συλλογικής επικοινωνίας της προβιομηχανικής εποχής, που βρισκόταν σε διαρκή αλληλεπίδραση με τους μηχανισμούς της αγοράς και τα συστήματα για την προβολή συμβολικών μορφών σε μαζική παραγωγή. Το κοινωνικό σύστημα κατευθυνόμενο προς έναν αδιάκοπο ορθολογισμό, δεσμεύει την δημιουργικότητα διάμεσου της παραγωγικότητας. Μεθοδεύει κανόνες εντός μιας ασφυκτικής οικονομίας και περιορίζει τα πλαίσια μιας ελεγχόμενης αγοράς.
Η θεμελιώδης ιδέα της “Ελένης”, αντιδρά στην αυτοματοποίηση της δημιουργικής διαδικασίας. Επαναπροσδιορίζει τις παραδοσιακές αντιλήψεις της λαϊκής τέχνης για το εργόχειρο ως γυναικεία ενασχόληση (εργασιακού, κοινωνικού, ιδεολογικού χαρακτήρα κλπ.), διαταράσσοντας όλους τους κανόνες της διαδικασίας διακόσμησης, ενός υφάσματος με σχέδια.
Ενώ οι παραδόσεις συγχωνεύονται στην αισθητική της μετά-βιομηχανικής εποχής η Παπασπύρου μελετώντας τις αλληλεπιδράσεις των μορφών στο χώρο, μεταρρυθμίζει και τονίζει την καθαρότητα της ανθρώπινης μορφής. Δημιούργησε το κοστούμι, σαν πανοπλία από χαρτί, αποκωδικοποιώντας τις ιδιωτικές όσο και τις δημόσιες σχέσεις. Με τον κατακερματισμό και την ανα-συναρμολόγηση του αρχικού «κεντήματος», την μεταποίηση και την περιπλάνηση ως ένδυμα μιας ανθρώπινης δράσης, η «Ελένη» αποκτά την ιδιαίτερη ταυτότητα που αντιδρά στο προωθούμενο είδος καταναλωτικού θεάματος, το οποίο επιβιώνει πολλαπλασιάζοντας τη δημιουργία νέων φετίχ. Το χαρτί, υποκαθιστά κλωστή, και ύφασμα. Ως φθαρτό υλικό, δημιουργεί νέες καταστάσεις αφήγησης, οι οποίες επαναπροσδιορίζουν τη λογική του νήματος που είναι εσαεί συνδεμένο με την έννοια του χρόνου.
Φωτογραφίες: Τάκης Λύρας
Η «Ελένη» αναιρεί την διάσταση του πραγματικού χρόνου. Με υλικά και άυλα στοιχεία οι δύο καλλιτέχνιδες, ανά-δημιουργούν συνολικά και αποφασιστικά την σκηνοθετημένη «εικονική ανά-παράσταση» μέσα στην σύγχρονη καθημερινότητα. Λειτουργούν ταυτόχρονα στο παρόν και στο παρελθόν συνθέτοντας την “πρόκληση” στην ιστορία της περιπλάνησης, της ανθρώπινης ύπαρξης και του έργου τέχνης.
